تمشك  ( Rubus idaeus )

از حفاریهای باستان‌شناسی معلوم شده است كه تمشك از گذشته‌ی بسیار دور و دوران ماقبل تاریخ چیده و خورده می‌شده است. نخستین درخت‌های تمشك برای استفاده از میوه‌ی تمشك در طول سال‌های قرون وسطی كاشته شده است. همه‌ی انواع تمشك به عمل آمده، از گونه‌های وحشی این گیاه كه در جنگل‌ها و نقاط كوهستانی خودرو می‌رویند،‌ گرفته شده‌اند. تمشك یكی از میوه‌های دوست داشتنی و نشاط‌‌بخش تابستانی است. از آن به طور سنتی مربا، ژله و سركه تهیه می‌كنند. سركه‌ی خانگی تمشك دو خاصیت دارد؛‌ هم به كاهش تب و تخفیف سوزش گلو كمك می‌كند و هم به عنوان یك شربت و همچنین چاشنی غذا استفاده می‌شود. تمشك سرشار از آهن و ویتامین «سی» است. برگ درخت تمشك از لحاظ پزشكی دارای ارزش خاصی است و استفاده از آن برای آماده سازی مادرانی كه منتظر تولد فرزند هستند، تاریخ طولانی دارد.

چای برگ تمشك همچنین برای جلوگیری از سقط جنین نیز نوشیده می‌شود و كمك می‌كند تا در حین تولد بچه، زائو خونریزی كمتری داشته باشد. برگ‌های تمشك به علت خاصیت قابضی ملایمی كه دارند، برای رفع اسهال كودكان مفید هستند. علاوه بر این از دم كرده برگ‌های تمشك برای جلوگیری از خونریزی لثه استفاده می‌شود و دهان با آن شستشو می‌شود. نوع وحشی تمشك كه به رنگ قرمز در آمریكای شمالی می‌روید، هم خانواده تمشك اروپایی است و معمولا در بوته‌زارها و خارزارها در سرتاسر آمریكای شمالی می‌روید. برگ‌های این نوع تمشك مثل انواع اروپایی در دوران حاملگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. چای تهیه شده از برگ‌ این گیاه حالت تهوع و استفراغ را هم مرتفع می‌كند .

تمشك گیاهی بوته‌ای با ریشه‌ی دایمی و شاخه‌های چوبی دو ساله است. طول ساقه‌ها كه معمولا تیغ دار هستند و گاهی هم ممكن است همه‌ آنها را از دست بدهند، تا یک و نیم متر می‌رسد. برگ‌های آن تخم‌مرغی و دارای لبه‌هایی هستند كه به شكل خاصی كنگره كنگره شده‌اند. این برگ‌ها در گروه‌های سه تایی یا هفت تایی از شاخه‌ها بیرون می‌آیند. زیر برگ‌ها نرم و كركی می‌باشد. از بهار تا تابستان دومین سال، خوشه‌هایی از گل‌های سفید در محور بالایی برگ‌ها ظاهر می‌شوند. این گل‌ها سپس به میوه‌های آبدار و خوشمزه مخروطی شكل و قرمز رنگ آشنای همه كه شبیه توت جنگلی اما نرمتر هستند تبدیل می‌شوند.

توضیحات برگرفته از :  شهر باغبانی | horticulture city